Wie ben ik, los van allerlei invloeden om me heen?

Nog geen twee weken nadat mijn ex-verloofde en ik onze trouwringen hadden uitgezocht, ging het helemaal mis tussen ons en zaten we totaal niet op één lijn. Tijdens een weekendje weg met zijn familie zijn er dingen voorgevallen waarbij ik me niet gerespecteerd, begrepen en gehoord voelde. Wat er precies is voorgevallen tijdens en na dit weekend laat ik hier, uit respect voor de privacy van anderen en omdat ik niemand wil beschuldigen, bewust buiten beschouwing. Het gaat mij er vooral om welke impact dit alles op mij én mijn leven heeft gehad. Tenslotte kent elk verhaal meerdere kanten, en zijn er vrijwel altijd meerdere mensen verantwoordelijk – waaronder ook ikzelf.

Het duurde echter nog tot januari 2024 voordat mijn ex onze relatie van 12,5 jaar definitief verbrak. De bruiloft stond toen gepland over vijf maanden en naast de ringen was bijna alles al geregeld. Ik was helemaal kapot van verdriet, maar tegelijkertijd ook woedend, want tot dat moment had ik alles willen doen om onze relatie te repareren. Als het aan mij lag, gaven we het niet zomaar op. Je geeft toch niet zo’n lange relatie op, zonder het überhaupt een kans te geven om er samen voor te vechten? Voor mij voelde het alsof hij 12,5 jaar samenzijn heel makkelijk zo de prullenbak in gooide.

Naast mijn verdriet schoot deze gedachte direct door mij heen. Het kan zijn dat dit klinkt als vluchten, maar tegelijkertijd maakte deze gedachte me ook angstig. Aan de andere kant wilde ik helemaal niet alles wat ik verder al had opgebouwd achterlaten. Ik werkte in een ontzettend leuke functie op een vakantiepark, in een klein team met hele fijne collega’s. Sinds november 2022 hadden mijn ex en ik een schat van een Siberische kat, en zij mocht na de breuk gelukkig bij mij blijven. En dan natuurlijk mijn familie en vrienden, het achterlaten van hen zou allesbehalve makkelijk zijn. 

In de maanden die volgden, werd de behoefte om te vertrekken steeds sterker. Het nieuwbouwhuis waar mijn ex en ik sinds juli 2022 woonden, moest sowieso worden verkocht. De aanloop naar de verkoop en mijn zoektocht naar een nieuwe plek voor mezelf hebben er mede voor gezorgd dat ik mijn definitieve beslissing nam. Ik had twee huizen bezichtigd en wat rondgekeken op verhuurwebsites, maar het voelde gewoon niet goed. Toen wist ik meteen dat ik naar dat gevoel moest luisteren. Mijn gevoel vertelde me ook dat ik, om op zoek te gaan naar mezelf en wat ik zelf wil in het leven helemaal uit mijn comfort zone moest stappen. Bovendien was ik bang dat ik in mijn vertrouwde omgeving al snel zou terugvallen in bekende patronen. Daarom vond ik het belangrijk om het meteen goed aan te pakken en die omgeving bewust te verlaten door naar het buitenland te vertrekken.